[hogan]

Róża jerychońska, zmartwychwstanka
zbiorowa nazwa dla kilku różnych gatunków roślin pustynnych
Sukulenty mają postać rozetkową.
W czasie suszy zwijają gałązki do siebie, tworząc kulkę, która oderwana przez wiatr od podłoża może toczyć się przez pustynie.
W czasie deszczu z powrotem rozwija swoje gałązki, po czym wysypuje diaspory.

Gatunki
=anastatika rezurekcyjna Anastatica hierochuntica
z rodziny kapustowatych; występuje na terenach pustynnych wschodniej części obszaru śródziemnomorskiego,
=widliczka łuskowata Selaginella lepidophylla;
należy do widłaków; występuje na suchych obszarach Meksyku, Teksasu i Peru,
=Astericus pygmaeus z rodziny astrowatych;
drobna roślina roczna, występuje od Algierii do Beludżystanu; w czasie suszy stula listki koszyczków, natomiast podczas deszczu rozchyla je, by krople deszczu uderzając w otwarty owocostan, wyrzuciły z niego owoce.

Róża jerychońska nie jest trudna w uprawie.
Należy włożyć jej korzenie do dowolnego naczynia z wodą, ale trzeba pamiętać aby zanurzone były tylko korzonki.
Po tygodniu wyjmuje się roślinę i suszy przez 2 tygodnie.
Co ciekawe, gdy w naczyniu woda będzie gorąca, to nie zniszczy sukulenta, lecz sprawi że rozwinie się on szybciej.
Róża lubi dużo światła, czasem nawet dopiero po powtórnym zasuszeniu i namoczeniu, w drugim cyklu staje się bardziej zielona.
Przez tydzień może pozostać w wodzie, potem jak każda roślina pustynna potrzebuje okresu suszy, który musi trwać 2 tygodnie.
Wtedy zwija się znów w kłębek.
Po tym czasie może znowu rozkwitnąć (dowolną ilość razy).