12-09-2018, 21:37
Dyrektywa oddziałuje na swobodę i odpowiedzialność w zakresie dzielenia się treściami znalezionymi w Internecie. Największe obawy przeciwników internetowej cenzury budzą dwa wspomniane artykuły:
Artykuł 11 – dotyczący tzw. praw pokrewnych dla wydawców prasowych. Słowa „wydawców prasowych” dotyczy tu jednak nie tylko prasy papierowej, ale również treści publikowanych przez internetowe wersje czasopism. Artykuł 11. pozwala zatem wydawcom na pobieranie opłat za udostępnienie najmniejszego fragmentu tekstu zawartego w opublikowanym przez czasopismo lub serwis tekście (choć pewne fragmenty – zgodnie z dyrektywą – mają być dostępne nieodpłatnie).
Problem z artykułem 11. polega na tym, że serwisy takie jak Facebook, Google News czy Wykop.pl automatycznie pobierają nagłówki tekstów podczas publikacji danego materiału przez dowolną osobę. Oznacza to najprawdopodobniej, że „centra społecznościowe” będą musiały albo wcześniej podpisać umowy z wydawcami czasopism, albo… usuwać objęte licencją treści ze swoich łamów. Zatem choć dotychczas korzystanie z nich jest bezpłatne – kto wie, czy nie zmieni się to w przyszłości?
Artykuł 13 – wprowadzający obowiązek filtrowania treści. Serwisy internetowe zobowiązane będą do stałego kontrolowania legalności umieszczanych na nich treści objętych licencją, a także bezzwłocznego blokowania lub usuwania chronionego prawami autorskimi materiału.
Problem z artykułem 13. polega na tym, że choć w założeniu ma obniżyć częstotliwość nielegalnego udostępniania treści (np. kopiowanie muzyki innych artystów bez ich zgody, wykorzystywanie krótkich fragmentów filmów objętych licencją), to tak naprawdę otwiera szeroko „oko Wielkiego Brata”. Serwisy stają się bowiem zobowiązane „śledzić” wszystkie treści, jakie umieszczają ich użytkownicy. Zgodnie z licznymi obawami, może to w przyszłości doprowadzić do cenzury Internetu.
z neta gdzieś tam :ubawa:
Artykuł 11 – dotyczący tzw. praw pokrewnych dla wydawców prasowych. Słowa „wydawców prasowych” dotyczy tu jednak nie tylko prasy papierowej, ale również treści publikowanych przez internetowe wersje czasopism. Artykuł 11. pozwala zatem wydawcom na pobieranie opłat za udostępnienie najmniejszego fragmentu tekstu zawartego w opublikowanym przez czasopismo lub serwis tekście (choć pewne fragmenty – zgodnie z dyrektywą – mają być dostępne nieodpłatnie).
Problem z artykułem 11. polega na tym, że serwisy takie jak Facebook, Google News czy Wykop.pl automatycznie pobierają nagłówki tekstów podczas publikacji danego materiału przez dowolną osobę. Oznacza to najprawdopodobniej, że „centra społecznościowe” będą musiały albo wcześniej podpisać umowy z wydawcami czasopism, albo… usuwać objęte licencją treści ze swoich łamów. Zatem choć dotychczas korzystanie z nich jest bezpłatne – kto wie, czy nie zmieni się to w przyszłości?
Artykuł 13 – wprowadzający obowiązek filtrowania treści. Serwisy internetowe zobowiązane będą do stałego kontrolowania legalności umieszczanych na nich treści objętych licencją, a także bezzwłocznego blokowania lub usuwania chronionego prawami autorskimi materiału.
Problem z artykułem 13. polega na tym, że choć w założeniu ma obniżyć częstotliwość nielegalnego udostępniania treści (np. kopiowanie muzyki innych artystów bez ich zgody, wykorzystywanie krótkich fragmentów filmów objętych licencją), to tak naprawdę otwiera szeroko „oko Wielkiego Brata”. Serwisy stają się bowiem zobowiązane „śledzić” wszystkie treści, jakie umieszczają ich użytkownicy. Zgodnie z licznymi obawami, może to w przyszłości doprowadzić do cenzury Internetu.
z neta gdzieś tam :ubawa:
