Bobry pod moim domem i inne czworonogi - Wersja do druku
+- Kordialne (https://kordialne.trafne-miejsce.pl)
+-- Dział: NATURA (https://kordialne.trafne-miejsce.pl/forumdisplay.php?fid=213)
+--- Dział: Zwierzęta (https://kordialne.trafne-miejsce.pl/forumdisplay.php?fid=187)
+--- Wątek: Bobry pod moim domem i inne czworonogi (/showthread.php?tid=2020)
+- Kordialne (https://kordialne.trafne-miejsce.pl)
+-- Dział: NATURA (https://kordialne.trafne-miejsce.pl/forumdisplay.php?fid=213)
+--- Dział: Zwierzęta (https://kordialne.trafne-miejsce.pl/forumdisplay.php?fid=187)
+--- Wątek: Bobry pod moim domem i inne czworonogi (/showthread.php?tid=2020)
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - gratka - 16-01-2016
Wróćmy do Nikusia.
Nikodem był psem mądrym i towarzyskim. Jak kogoś lubił - zalizałby na śmierć.
Chałupa stoi przy spokojnej ulicy, jakieś trzysta metrów dalej zaczynają się pola i polne drogi biegną hen, gdzieś w dal. Codziennie, nawet mieszkając na wsi wychodziliśmy z psem na spacer, aby zrobił to co pieski na spacer wynoszą.. Znal wiele tras na wsi, ludzie go lubili. Usiłowaliśmy go wysyłać w tej sprawie samego - bez skutku. Przyjemności spaceru z człowiekiem nie pozwolił się nigdy pozbawić.
Każdy uciekający kot był goniony. Na wsi jest mnóstwo drzew i płotów, więc do tragedii nie dochodziło, koty wyrabiały. Ale jeden malutki nieświadomy jeszcze niebezpieczeństwa kotek nie uciekał i on jeden mógł bezkarnie wspinać się nawet na głowę Nikodema. Korzystał często z tego przywileju i urządzał harce na leżącym i na ogół mocno zażenowanym tą sytuacją psie.
O przygodach Nikodema można by napisać książkę. O tym jak sam jeździł w autobusie nr 5 w Rzeszowie, jak jeden mieszkaniec Nowego Miasta go złapał i usiłował sprzedać na rynku, o jego licznych przygodach z wiejskimi zwierzętami , o przyjaźniach i jeszcze liczniejszych wrogach, o bitwach zakończonych zwycięstwem, ale i o takich, po których weterynarz musiał latać psią skórę.
Długość psiego życia człowiek może wyrazić w latach, w uderzeniach psiego serca, w uderzeniach swojego serca lub w zliczeniu chwil takiego niepokoju , że serce człowieka łomocze jak młot.
Nikodem żył pełnią życia 14 lat, przysporzył nam sporo „łomotów”, ale też dużo cudownych chwil radości. W czerwcu 2003 Nikodem odszedł do krainy wiecznych łowów.
Pochowany został na wsi w ogrodzie, na jego mogile posadziłam azalię i paprocie. Azalia ma piękne rdzawo-pomarańczowe kwiaty, ale niewiele, ponieważ każdej zimy przychodzą sarny i już w listopadzie albo w grudniu obgryzają pąki, które mogłyby zakwitnąć wiosną.
W ten sposób wypełnia się akt sprawiedliwości: Nikodem gonił sarny instynktownie, a może ot tak, dla sportu - to teraz one w rewanżu obskubują "jego" azalię.
I jak tu nie wierzyć w istnienie sprawiedliwości? Nie mówię o globalnej „urawniłowce”, ale w wymiarze lokalnym często bywa coś za coś.
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - mysz - 16-01-2016
Ciekawe, atrakcyjne i pełne przygód życie miał Nikuś...warto żyć, żeby takie przeżyć
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - hogan - 16-01-2016
Tak myślałam, że Nikuś nie żyje, bo od początku zwróciłam uwagę na to, że pisałaś o nim w czasie przeszłym.
Najważniejsze jest, zapamiętać te miłe chwile, bo przy takich przykrych, ja na przykład, zaraz ryczę gdy wspominam Herę.
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - Jimmy - 16-01-2016
Ojej jak przeczytałem,że Nikuś już nie żyje to zapłakałem
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - ro_bot - 16-01-2016
(16-01-2016, 21:14 )gratka napisał(a): Nikodem gonił sarny instynktownie, a może ot tak, dla sportu
Mój najukochańszy piesek też tak miał.
Zagryzł oswojoną sarnę hodowaną na zabicie i oberwał za to z dubeltówki.
Wtedy przestałem wierzyć w ludzi,którzy przekładali jakieś żarcie nad przyjaciela.
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - Jimmy - 17-01-2016
Czekaj Robociku,to znaczy kto go postrzelił ? Rozumiem,że Ty nie byłeś właścicielem sarny ?
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - hogan - 17-01-2016
(16-01-2016, 23:58 )ro_bot napisał(a):(16-01-2016, 21:14 )gratka napisał(a): Nikodem gonił sarny instynktownie, a może ot tak, dla sportu
Mój najukochańszy piesek też tak miał.
Zagryzł oswojoną sarnę hodowaną na zabicie i oberwał za to z dubeltówki.
Wtedy przestałem wierzyć w ludzi,którzy przekładali jakieś żarcie nad przyjaciela.
Suczkę mego dziadka, też gajowy zastrzelił bo myślał, że to sarna.
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - ro_bot - 17-01-2016
To nie był gajowy,tylko kłusownik.Złapał koziołka i miał nadzieję go zaszlachtować jako roczniaka.
Ten mój Nero miał nieszczęście go ubiec.
A i tak sarniaka zezarł.
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - hogan - 17-01-2016
Rozumiem ale u mego dziadka, był to gajowy.
RE: Bobry pod moim domem i inne czworonogi - karbon - 17-01-2016
Gratka z tą książką to całkiem fajny pomysł. Ty masz całkiem lekkie pióro do opowiadania, Nikuś świetnie scenariusze "napisał" w swoim życiu. Osobiście chętnie bym taką książkę przeczytał.