Taki wiersz bez rymów, zwie się białym. Coś w tym jest Nebo, że rymy pozwalają bardziej zrozumieć, a może zaciekawić.

Nie wiem czemu mi się utrwaliło w głowie, że wiersz musi się zawsze rymować.
Od tego czasu mam problemy z odbiorem współczesnej poezji...
Mimo to szacun.

Jak czytalam, to troszke mi sie zaszklily oczy, piekny wiersz.

Wzruszający wiersz...

I kolejny (też z Zaduszek Poetyckich) dla mojej przyjaciółki, która przedwcześnie zmarła, a która była 
przez lata Prezesem naszego Stowarzyszenia Poetów... dla Swietłany Owczarskiej, przybyłej do Polski
przed laty w ramach repatriacji z Kazachstanu...itd. 
 
 ***                                               ... 



Tak cicho odeszłaś
podnieść się chcąc
ciało w pozycji oranta
Jakbyś musiała unieść
w modlitwę ramiona
A może ku innym ludzkim
obcym sprawom
Byłaś blisko - o tym wiem
Czy tak się teraz umiera?
Chciałaś jeszcze coś powiedzieć
szybko i bez wielkich słów
ale już nie usłyszałem -
wyprowadzili jak intruza
w białym kaftanie
Tego obrazu nikt nie zdejmie
ze ściany mego umysłu
Zniknęłaś z dala od gwaru
od świata z piętnem bólu
gdzie można się oswoić
ale trudno pokochać
I ten spokój nade mną
a cisza nad Tobą
tylko tyle - nagle dwie rzeki
oplotła samotność
Ty tam a ja tu jeszcze.


Inowrocław: 13.04.2013.r. M.L.

(05-11-2017, 20:51 )ro_bot napisał(a):  Brawo.
Wiersze w których coś się dzieje.

Znam osobiście kilku poetów,którzy furory nie zrobią ponieważ piszą o kwiatkach,drzewach,polach,strumykach...

Dziękuję wszystkim pięknie za komentarze... i teraz widzę, że się nie wymigam od dalszej prezentacji
swej  (swego czasu rozpaczliwej) poetyckiej twórczości   

No to wstawię za chwilkę  kolejny, taki z ostatnich "Zaduszek Poetyckich", na których się corocznie spotykamy...etc. 


***

To już tak dawno było, że nie pamiętam

ale ciągle czuję waniliowy zapach twego fartucha

widzę uśmiech błękitny brązowych okularów

Mam w kartoniku cenne pamiątki -

dwie wasze srebrne obrączki i kilka starych fotografii

(i tą, na której wyszłaś, jak zebra w paski)

ciężkie medale dziadka i skarb największy...

mały kluczyk do szafki z konfiturami, który tak skrzętnie

skrywałaś przed naszym jakże łakomym spojrzeniem.



Jest jak lubisz

wysprzątane, zielony świerk

osłonięte przed wiatrem znicze

Chciałbym jak dawniej przynieść ci bukiet czerwonych róż

a nie tylko białe chryzantemy.


L.M.

Brawo.
Wiersze w których coś się dzieje.

Znam osobiście kilku poetów,którzy furory nie zrobią ponieważ piszą o kwiatkach,drzewach,polach,strumykach...

Czekamy Saluto.

Co to znaczy mieć talent ... A jak wiersze to i wrażliwość.

Jak  ja  lubię wiersze Saluto