Jak miałabym wyobrazić sobie, na podobieństwo Twego myślenia, to byłabym skłonna, patrzeć na to tak, że jesteśmy ziemą.
Do ziemi dodajemy wody a przez to z ziemi coś kiełkuje a więc ogień i powietrze.

Ja uważam, a bardziej wyobrażam sobie, że życie zaczyna się od Wody. Ona nadaje nam formę, Ziemia wypełnia nas o najbardziej prymitywne instynkty jak potrzeby fizjologiczne, Ogień zaś jest przestrzenią emocjonalnych potrzeb, Powietrze jest pełną świadomością. Takie kółeczko. Takie etapy rozwoju.

Mi nasuwa się w tym, inny wniosek, że prawdą jest, że człowiek powstał z ziemi, tak jak mamy to opisane w Biblii a dech jaki temu
nadał Bóg, to właśnie reszta tej chemii i atomów.

Ja, że tak powiem "studiuję" żywioły. Lubię dumać nad ich symboliką i głębią. Uważam, że każdy z nas ma w sobie cechy jakie przypisać można żywiołom. Dobrym sposobem na harmonizowanie się jest praca z tym żywiołem, którego przeciwieństwo nas pochłania.

Obalony mit

Starożytni Grecy twierdzili, że każda materia na naszej planecie składa się z czterech elementów: wody, ziemi, ognia i powietrza. Dzisiaj wiemy, że z tychże składników oraz dorzuconego do nich serca, możemy uzyskać efekt w postaci latającego, błękitnoskórego ekologa o fryzurze w stylu teksańskiego wieśniaka. Teoria greckich myślicieli obalona została wraz z rozwojem chemii i wiedzy na temat cząsteczek oraz atomów.