Niezbyt to pamiętam. Miałam jakieś trzy lata. Fajnie było, bo tata nosił mnie na barana.

Jak dla mnie, taki wiek jest fajny, bo nieodpowiedzialny ale raczej jest fajny tylko we wspomnieniach , bo
wtedy, gdy na przykład miałaś zastrzyki, nie było zbyt fajnie, co? 

Stały, to kilka lat, kiedy podbierałam tacie narzędzia, rzucałam różne rzeczy ze schodów (rodzice nie mogli zrozumieć mojej ciekawości), ubierałam za duże buty do piaskownicy (skończyło się na zakażeniu i zastrzykach), nie wspomnę o nieskończnej ilości guzów na głowie, siniakach i strupach.
Wychodzi, że pierwsza dyszka mojego życia.

Tylko pytanie było o to, jaki wiek wybierasz jako stały, gdybyś oczywiście, miała taką możliwość.

Nie no, z tych chwil uzbiera się dyszka, chociaż w sumie w wieku 10 lat było całkiem fajnie (pomijam szkołę). Tylko, że mało muzyki wtedy słuchałam.

Ale, że co "dyszka"? Że chciałabyś mieć stale 10 lat? 

Nie jestem w stanie podać dokładnego okresu. To raczej zlepek chwil, momentów z dzieciństwa, dorostania i dorosłości. Myślę, że dyszka się uzbiera.

Ale jaki to wiek dokładnie? 

Ten wiek co ja mam teraz jest odpowiedni. Nie jestem już jakoś bardzo głupi jak za młodu, ale też niezbyt mądry.

E tam gadasz, u mnie nie było tak źle 
Całą rodzina dodatkowo, niańczyła, bo byłam tym drugim dzieckiem wyczekiwanym  :lol:
I drugą wnuczką a te młodsze, zawsze mają większe poparcie.